Gísli fær medalíu og barnfóstran lýkur störfum

Sælinú.
Það er kósíkvöld hjá okkur Gísla en á þriðjudagskvöldum fer Daníel alltaf með vinum sínum að keppa í fótbolta. Þá förum við Gísli í Safeway, gerum innkaup vikunnar og kaupum okkur ljúffengt pasta í alveg svaka miklu majonesi og borðum það yfir Simpsonþætti. Ekki það að það sé ekki ægilega kósí að hafa Daníel heima en eitthvað verðum við að gera þegar hann er að skemmta sér með strákunum en þeir fara alltaf á veitingastað eftir leikina. Það er nú bara heilmikið treat. Í dag höfum við líka miklu að fagna því Gísli minn var nú bara verðlaunaður í dag á assembly fyrir afbragðsframmistöðu. Ég skil ekki alveg þetta assembly system, þetta er eins og í Harry Potter, þau skiptast í houses og svo safna þau golden house points og kredits eftir því hvað þau eru stillt og dugleg. Svo fær einn úr hverjum bekk verðlaunu á vikulegu assembly. Og Gísli minn sem sagt fékk “medal” fyrir að hafa unnið “extremely hard” og náð góðum árangri. Við erum náttúrulega montin af þessu mæðginin enda hafa þessi assembly verið nokkuð til umræðu á heimilinu og ljóst var að Gíslanum mínum langaði nú doldið að fá verðlaun.

Jæja, svo hefur barnfóstran lokið störfum. Síðasta kvöldið var sem sagt í kvöld. Ég þurfti að hringja heim og tala við Daníel og hún vissi ekki hvor þeirra það var. Ég held að það segi allt sem segja þarf. Hún blandaði varla nokkru geði við þá þessi skipti sem hún kom. En það vantar nú ekki að hún vill endilega halda áfram að koma, alltaf að ítreka að ég geti hringt í sig hvenær sem er. Það skil ég vel. Þetta er örugglega auðveldasta job sem hún hefur komist í. Ég er kannski ekki alveg að skilja þetta breska vinnufyrirkomulag. Ég sagði henni reyndar að hún þyrfti ekki að hafa mikið fyrir þeim, þeir myndu sjá um sig sjálfir. Hún mætti hins vegar líta til með heimanáminu. Það var nú það eina. Ég hefði t.d. getað beðið hana um að elda kvöldmatinn en þær eru víst vanar því. Ég get nú ekki sagt að hún hafi “hjálpað” þeim með heimanámið. Ég hélt líka að ég þyrfti ekki að taka það fram að það væri æskilegt að hún yrti á börnin, sérstaklega þar sem hún kemur í gegnum skrifstofu sem hefur það á stefnuskránni að ég nái öllum markmiðum í lífinu. Kannski er þetta bara cultural difference og allt þurfi hér að skilgreina. Ég þurfti t.d. að skrifa undir yfirlýsingu þess efnis að það mætti m.a. bera á Daníel sólarvörn í skólaferðalaginu sem hann fer í næstu viku og bera á hann kælandi krem ef hann yrði fyrir skordýrabiti.
En jæja, það er gott að þetta er frá og nú kemur Keli bara eftir 2 daga!!! Það er eiginlega alveg ótrúlegt og við höfum bara ekki sést núna í tæpa 3 mánuði. Það er langur tími. Verð því örugglega ekki dugleg að blogga meðan hann er hérna.
Kveðja, Hilla.