Heil og sæl kæru vinir og vandamenn.

Jæja, þá byrja ég formlega loksins að blogga. Þannig var að ég hafði nú stofnað til annarrar síðu í sumar: mchillary.blogspot.com. Einhverra hluta vegna komst ég ekki inn á stjórnsíðuna þegar ég ætlaði að byrja að blogga nú í nýja lífinu og missti ég þá móðinn um stund. Nú hins vegar er ég tvíefld með þessa nýju.

Í dag eru fimm vikur síðan við mættum hér fjögur saman; ég, Keli minn og strákarnir, búin að sóla okkur á Ítalíu í 10 daga og eiga yndislegt frí. Það er óþarfi að lýsa því frekar hér en áhugasamir geta skoðað ferðalagið okkar myndrænt inn á www.barnanet.is/1777 þar sem ég hef nú hjálparlaust hlaðið inn myndum af ferðum okkar. Og hvað beið okkar hér; ískalt hús og engin búslóð vegna mistaka Samskipa. Smám saman fór þetta nú að raðast saman, okkur var kennt á kyndinguna og við fengum sængurnar okkar og restina af þeim eigum er áttu að fylgja okkur. Við fórum að venjast íbúðinni og hún okkur og í dag líður okkur vel í nýja lífinu. Íbúðin er núna hlý kvölds og morgna og er falleg og vel staðsett, innst í botnlanga í einu rólegasta hverfi borgarinnar. Ekki skemmir svo fyrir stóri garðurinn sem við höfum afnot af.

Strákarnir voru afar heppnir með skóla og eru alsælir í Sciennes Primary School sem fékk The Edinburgh Award for High Education í fyrra og ég veit ekki hvað. Aginn er töluvert meiri en heima og börnin liðast eins og litlir englar um skólann. Yfirkennarinn fylgist vel með og er alveg “delighted” yfir því hvað börnin eru góð og skólinn góður og hvað það er gaman að vera hluti af "the Sciennes Family". Bekkirnir eru stórir, tæplega 30 krakkar á kennara og allir sitja stilltir og prúðir og þetta virðist allt ganga prýðilega. Einnig er foreldrum boðið í osta og vín með kennaranum í upphafi annar að kvöldlagi. Sem sagt allt töluvert ólíkt því sem maður á nú að venjast.

Skólinn minn byrjaði á fullu í síðustu viku. Hópurinn minn er mjög alþjóðlegur svo ekki sé meira sagt. Við erum svona ca. 20 talsins í prógramminu og komum úr ólíkum áttum; Kína, Brasilíu, Bretlandi, Kajastan, Georgíu, Írlandi, Kýpur, Þýskalandi, Rússlandi, Jórdaníu og svo eru nokkur frá Bandaríkjunum. Held að þetta verði áhugaverður vetur. Ég er svona aldurslega aðeins yfir meðallagi, giska á að þau séu svona flest um 25-27 ára. Svo er ég og einn Íri sem er frávillingur, því hann er um fimmtugt og er í starfi hjá hinu opinbera í Írlandi. Þar ku allt vera overheating efnahagslega og hann segir okkur öll geta fengið vinnu þar að náminu loknu. Gott að vita af því. Við erum svo öll með einn supervisor sem verður okkar hægri hönd í náminu og kennir einn kjarnakúrsinn. Sá heitir Richard og er afar imponeraður yfir því að ég sé fyrsti Íslendingurinn í þessu prógrammi. Þar að auki hefur hann nýlega heimsótt Ísland og er afar áhugasamur um land og þjóð. Richard bauð okkur hópnum sínum í kampavín eftir fyrsta tímann á fimmtudaginn síðasta sem var afar notalegt...

Jæja, langar bloggfærslur eru óþolandi og ég hef þetta ekki lengra, þá nennir enginn að lesa. Ætla nú að heita því að vera dugleg að blogga og endilega skrifiði nú einhver komment til mín svo ég verði nú ekki hér að tala við sjálfa mig. Annars er spennandi að fylgjast með Jónínu Von Bónus og félögum. Sú kerla beitir gamalkunnu ráði til að fá sínu framgengt. Ojojjjojj...köld eru kvennaráð, það sannast nú víst hér. Við mamma horfum nú alltaf á fréttir í beinni og þetta er meira spennandi en Taggart.
Kossar til ykkar allra, Hilla litla og fjölskylda


P.s. ef einhver veit hvernig á að setja myndir í þennan prófile og á þetta template endilega deilið því með mér, kann ekkert á þetta, hægt er að koma þeim upplýsingum til mín í hinu áðurnefnda kommenta kerfi eða á mail, nota ennþá póstinn minn: hildusi@hi.is